4 Kasım 2012 Pazar

Görev Tamam

Hangimiz yapmadı ki bunu...
Hangimiz takmadı ki maske...
Sırf açıklama yapmamak için...
Sırf acıları daha fazla gün yüzüne çıkmasın diye...

Hangimiz içimiz kan ağlarken gülmek zorunda kalmadık ki...

İçimiz kan ağlarken attığımı şen kahkahalar hepimizi kendimize yabancılaştırdı.

Duygularımızı yok saydık.
İçimize atarsak görünmek olacağına inandık.
Ama hepsi yerli yerinde kaldı. Hatta içimize attıkça daha da büyüdüğü... Çığ gibi oldu, geçemedik önüne!

Oysa ne derdi büyükler "dert paylaştıkça azalır."...
Dinlemedik hiç büyüklerimizi...

Biz taktığımız maskelerle yolumuza devam ettik.
Yüzümüzdeki yapmacık gülümsemeler bizi bizden, bizi birbirimizden uzaklaştırdı.

Herkes mutlu...
Herkesin hayatı toz pembe...

Hayat sana koca bir NAHHHHHHHHHHH!!!

Bugün de mutlu gözüktüm!

Görev TAMAM!!!

Hiç yorum yok :