20 Ağustos 2011 Cumartesi

Amaral - Dias De Verano




Naber lan müzik blogundan bozma kişisel haykırış blogum.
İçim dışım müzikken, müziksiz tek bir yazı dahi düşünemez oldum.
Şimdi bunu dinliyorum diye bir yazı yazmak yerine böyle abidik gubidik girişlerle yazımı daha da boklamayı kendime bir borç biliyorum.
Yok yazacak hiç bir şeyim yok.
Anlatabileceğim tek bir gelişme yok.
Hayatım içi boş bir çuval gibi, içi dolu olmadığı sürece ayakta duramayan bir çuval gibi...
Aşırı monoton...
Ha dün baya rahatsızdım bak tansiyonum dipteydi, ben sondaydım, depresyondaydım....
Bütün gün tavana bakarak yattım. Ruhum sıkıldı, tavan bana bakma yeter deyip durdu.
Yüzümü yastığa gömdüm ağladım.
Niye bu kadar değersiz hissediyorum diye sorup durdum.
Cevapları kendim kaybetmiştim, aradım durdum, bulamadım.
Yalnızım be blog. İçim sıkılıyor, ruhum daralıyor, müzikler tek yoldaşım tek sırdaşım oluyor.
Öyle işte neyse kendine iyi bak.

Hiç yorum yok :