5 Aralık 2010 Pazar

Bana REZİL Olmadığımı Söyle!!!

Yazacak o kadar çok şey biriktiki beynimde artık bazen ne yazacağımı şaşırıp hiç bir şey yazmadan öylece el el üstünde elde şey üstünde oturup pcnin ekranına mal gibi bakarken buluyorum kendimi. Akıl sağlığımın yerinde olup olmadığından bile emin değilim ki yazı yazabileyim.

Hatta kafa tasımın içinde bir beyne sahip miyim orası da muallakta ya hadi bakalım hayırlısı.

Neyse efendim vize haftasının kapanışı şerefine azcık kafa dağıtayım dedim ve arkadaşlarla ders çıkışı kumpirciye hem çene çalmaya hem tıkınmaya hem de vakit öldürmeye gittik. O gecenin sabahında 2 tane sınav atlatmış olduğumu gecede 4civarı yatmış olduğumu belirtmek isterim. Neyse tıkındık ettik, o gruptan ayrıldım diğer arkadaşlarımın yanına gittim. Çaydı, çınardı orda da vakit öldürdükten sonra, 22civarlarında evin yolunu tutmak için yollara düştüm. Arkadaşlar da bilet değiştirecekleri için benle Büyük Parka kadar geldiler.

Bilet faslını geçeyim. Orası sizi ilgilendirmez, ben kendimi anlatmak derdindeyim çünkü. Hani ağlasam mı, gülsem mi bu duruma bilemiyorum yaaa allammm ne pis bir durum bu böyle diyorum bazen aklıma geldikçe.

Bir de okuldan Küçük Parka geçerken zaten ayağım takılmış metro çalışmaları yüzünden, arkadaş tutmasa yeri öpecek vaziyete düşmüşüm. Ama ama kader düşmüyor ki yakamdan illa öptürecek yeri.

Ki zaten öyle böyle değil eşşek gibi öptüm yeri, büyük parkın oralarda.

Hafif bir duman var beynimde, merdivenleri slow motion modda çıkıyorum, uzaklardan bir yerden Amy Lee'nin en sevdiğim şarkısı çalındı kulağıma. Tam durup dinleyeyim derken çat ayağım takıldı mı merdiven sapağına, bir örselendim, tam kendimi toparladım dedim bu sefer diğer ayağım takıldı pat diyee yuvarlandım bal kabağı gibi yere.

Allahtan takım taklavat sağlam şu an:D

Hani sanmıştım ki ben kuş gibi uçacağım, kuğu gibi süzüleceğim, arı gibi konacağım. Yok hiç biri olmadı bildiğin patates çuvalı gibi yuvarlandım, içimdekiler çıktı dışıma:D

Halime de gülmedim değil hani. Çünkü acayip bir stresten çıkmışım, laçkalaşmışım, sinirlerim yıpranmış bastım kahkayı :D

Başka zaman olsa okkalı bir küfür çekerdim:D

Rezil olmamışım değil mi sayın okuyucu?

Bana REZİL olmadığımı söyle.... Buna ihtiyacım var.

4 yorum :

Şirvan dedi ki...

Düşmek aslında çevredekilere göre rezillik olarak algılanmaz. O bizim için (yani düşen için)rezil bir durumdur sadece. Yani korkma etraftakiler haline acımıştır sadece.

ஐ๑LeiThYcAt๑ஐ dedi ki...

acımaları daha kötü ya :(

Adsız dedi ki...

Yaşadığın durum tamamen insanlık hali herkesin başına gelebilir rezil olmamışsındır.

Swotpisces dedi ki...

merak etme, ben de üniversite hazırlık binasında merdivenlerden teker teker aşağıya inmiştim, rezil bir durumdu, herkesin başına gelir, ama diğerleri bunu o kadar dikkate almıyorlar emin. BE cool dostum. :)