4 Eylül 2010 Cumartesi

Susam Sokağı

Çocukluğum susam sokağının saatinin gelmesini beklemekle geçti...
Zaten ne vardı ki o zamanlarda izlenebilecek işe yarar birşey...
Ne severdim kurabiye yiyen canavarı...
Ne severim Edi ile Büdü'nün, kardeşimle ben gibi didişmesini...
Kırpığı özledim.

Minik Kuştan korktuğum anlarımı hala hatırlıyorum. Öyle büyük kuş mu olur diye çığlık çığlığa annemin eteğine sarılışlarım...

Ne günlerdi be...

4 yorum :

SirEvo dedi ki...

Yarama bastın vallaha.
Çocukluğumun değişmeziydi. Hiç kaçırmazdım, hey gidi günler hey.

MOMOL dedi ki...

her zaman minik kuş çok sevimsiz gelmiştir, çok büyük olduğundandı heralde :))

kiz sidika dedi ki...

ben minik kuşa sarılmak isterdim:):)

ve bir gün o sokağa gidip sokak sakinleriyle tanışmak isterdim...

Dt dedi ki...

alf bambaşka idi.