15 Haziran 2010 Salı

Aynaları Yüzü Ters Koymuşuz Ruhumuza




Kelimelerin yarattığı boşluğa tutunuyoruz sıkı sıkı. Bıraksak kendimizi yer altımızdan kayacak gibi... Sarsıntılardan yorulmuşuz...

Pamuk ipliğine bağlı geçiyor dakikalarımız... Hayatın özlemindeyiz, dolu dolu yaşamak aklımızın bir köşesinde yer etmiş.

Soruların gölgesinde pinekleyecek vaktimiz yok. Sadece bir ben olmuşuz. Benden öte benciyiz, benciliz. Düşüncelerimiz bulanık, dibi belli değil yüzeyde yüzüyor sorunların bir kısmı.

Bazıları sivri uçlu arada bir batıyor canımıza, anılarımıza....

Acı veren o kadar çok şey var ki etrafımızda bakar körlüğümüzden farkedemiyoruz.

Kendimizi oynamaktan yorgun düşmüşüz. Bizi tanıyan yok, kendimizi tanımaktan aciziz.

Aynaları yüzü ters koymuşuz ruhumuza. Karanlığa bakıyor çevreledikleri gerçekler.

Hiç yorum yok :