26 Mayıs 2010 Çarşamba

Bim Bam Bom...

Akşama arkadaşlarım bize ders çalışmaya gelecekti... Sözde... Hesapta...

Ben de hepimize moral olsun, hem ara verdiğimizde çayın yanında güzel birşeyler olsun diye kalkıp bu pastayı yaptım... Yapmaz olaydım. 
Hevesim kursağımda kaldı. Ekildim çünkü...
O kadar canım sıkıldı, moralim bozuldu ki, oturup tek başıma afiyetle yiyesim bile gelmiyor...
Can sıkıntımı burada bir kaç bloğu okuyarak ve de buraya bir kaç yazı girerek gidermeye çalışıyorum.
Hiç ders çalışacak durumda değilim.
Bin bir zahmetle, emekle uğraşla yaptığım pasta da aha şu fotoğraftaki oluyor. Buzlukta öylece boynu bükük duruyor. 

Hiç yorum yok :