7 Nisan 2010 Çarşamba

Fotoğraflar (Anılar (öykü)-Devam Yazısı)

Üç-beş fotoğrafım var çocukluğumdan hatıra kalan yanıma. Birinde annemin diktiği pazen elbisem üstümde, hırkamın kenarıyla oynarken habersizce çekivermiş komşu. Düşünceli gözüküyorum. Çocuk aklımdan neler geçiyor acaba.

Bir diğer fotoğrafta babam, annem, ben ve kardeşim var. Tam çekirdek aile pozu. Babannem nerde kimbilir. Renkleri solmuş bir elbise var üstümde, hatırlamıyorum bile niyeyse aklımdan çıkmış işte. Altımdaki külotlu çorabın dizi kaçmış. Düştümde mi yırttım yoksa bir çiviye mi taktırdım Allah bilir.

Bir diğer fotoğrafta yüzümü yere eğmişim,ağzımı hafif büzmüşüm, gözümde yaş. Zorla çekilen bir fotoğraf bu belli. Pek sevmezmişim çekilmeyi annemin dediğine göre. Ama hep fotoğraf makinem olsun istermişim, anı yakalamak için belkide...

Bir kaç fotoğrafın anlattıkları destan gibi... Kırık dökük anılar yarına hatıra yanımda. Sıcak gülümsemeler eşliğinde ansızın geliverecekler yeniden, yeniden aklıma.

Çocuklarıma,hatta daha da uzun yaşarsam torunlarıma anlatacağım anılarım var cebimde, kedi gözü meşemin yanında sakladığım anılarım...

1 yorum :

Bery dedi ki...

Değişik tarzda yazı yazmaya başlamışsın. İyi olmuş, tekbrikler. Şarkı şeçimi de yerinde olmuş.

Bu arada resimdeki sen isen (şimdiki halini bilmem ama) küçükken baya tatlıymışsın :)