31 Mart 2010 Çarşamba

Aşkın Maddi Yönü (bu bir yarışma yazısıdır)


O anda duymak istediği neyse onu söyledim, içimden geçenleri değil... Sakinleşti biraz. Ne için kavga etmiştik, konu nerelere gelmişti, karşı konulmaz öfkesiyle kendisini de beni de yıpratıyor. Hep böyle mi devam edecek?

Bir kazanan olacak mı?
........

Yatağın bir ucunda sen, kesik solumaların arasında uzun yılların alışkanlığıyla bana sarılıyormuşçasına yastığına sarılmış uyurken, ben yine seni izliyorum. Hala uyurken çok masumsun, sanki bundan iki saat önce o ağır cümleleri sarfeden sen değil de bir başkasıydı...

Yüreğim sarıl ona sımsıkı sarıl diyor. Mantığım, ahhh mantığım dön arkanı yat uyu.

Acaba hala beni seviyor mu?

Yoksa bir başkası mı var?

Sorular, sorular, sorular... İçimi bir kurt gibi kemiriyorlar. Bedenim yaşadıklarından yoruldu. Saçlarıma aklar düştü. Artık her sabah aynaya baktığımda ilk dikkatimi çeken yeni bir beyaz saç teli.

Hayır boyayamam. Onlar geçen yılların bana acı bir hediyesi. Yaşanmışlığın izlerini saklıyorlar içlerinde.

Göz kapaklarım ağırlaşıyor... Elbet sabah olacak... Yeni gün yeni umutlara gebe... Sabaha dinç kalkmalı, güzel bir kahvaltı hazırlayıp gönlünü almalıyım. Ama ama suçlu ben değilim!

Of allahım niye hep alttan alan, ezilen benim? Niye, niye, niye?????

Alıp başımı gitsem mi? Nereye gidebilirim ki ekonomik özgürlüğüm yok bir kere. Bağımlıyım ona. Kime giderim? Kime sığınırım?

Annem demişti 'kızım yapma, bırakma okulunu, koca her zaman var'.

Dinlemedim. Yüreğim sanki bir kuş ha uçtu ha uçacak... Onu istiyordum, şu an aramızda aşılmaz uçurumlar olan adamı, yanımda hiç bir şey olmamış gibi mışıl mışıl uyuyan adamı, bana sırtını dönen adamı!

Annem demişti 'Kızım ben çektim, sen çekme. Oku, meslek sahibi ol, elin ekmek tutsun, o zaman söz hakkın olur ezilmezsin.'

Dinlemedim. Ahhh dinleseydim.

Kendim ettim kendim buldum. Kendi kendimi kafeslere koydum. Suskun yüreğime taktığım kilitleri hangi anahtar açar şimdi? O büyük aşk nerede? Uçtu bitti.. Yitik bir anı oldu...

Daha ne kadar sürer böyle? Nereye kadar... Yarın bir gün dövmeyeceğini nereden bileyim? Sahiden ya döverse. Ben en iyisi mi sesimi çıkartmayayım, tamam deyip geçeyim.


DEMEMEK İÇİN NE PAHASINA OLURSA OLSUN OKULUNUZU BİTİRİN, KADIN YA DA ERKEK... BİR MESLEK SAHİBİ OLUN. KİMSEYE BAĞIMLI OLMAYIN.


Ufak ve eğlenceli bir yarışmaya katıldım gönül kazanmak istiyor yorumlarınızla beni mutlu edin :)) işte yazımın yarışmadaki linki http://1milyonkalem.blogspot.com/2010/03/askn-maddi-yonu.html

3 yorum :

SİYAH KELEBEK dedi ki...

YAZINI B M K OKUDUM VE YORUM YAPTIM ÖYLE HATIRLIYORUM. çOK ETKİLEDİ BENİ. TEBRİK EDERİM.

mehtap dedi ki...

Ben bayıldım yazına.. diyecek tek kelime yok canım:)

Adsız dedi ki...

james duke author of the green pharmacy http://sundrugstore.net/products/minocin.htm upjohn pharmacy