14 Mayıs 2014 Çarşamba

Adaletsiz Bir Dünyada Yaşamak... Soma Yüreğim Seninle!

Ondu, yüz oldu. Yüzdü iki yüz oldu... Bir ölüm haberi bile yürekleri yakarken koca bir kömür mağdeni insanın hayatı... Yürekler ağladı, aileler yıkıldı, onca beden kömür sevdasına yok oldu.

Kimileri oy uğruna kömür yolu gözledi, kimileri ekmek parası uğruna kömür madenlerine gömüldü. Eksik vardı, kusur vardı ama hepsi bir çorba parasına görmezden gelindi. Olan onca cana, onca yuvaya oldu.

Üç çocuk dediler... İnsan canını daha da ucuzlaştırma derdine düştüler. Bu ülkede en ucuz iş gücüydü insan. En ucuz insan canıydı bu ülkede. Su para, yemek para, kıyafet para ama insan... Tohumuna para mı verdik aaa, doğur gitsin. Sonrasında sal sokağa büyüsün. Ya kaçırılsın ya tecavüze uğrasın ya dayak yesin ya çocuk yaşta gelin edilsin. Eğer ki bu saydıklarım gelmediyse başına o da bu koca dişlilerin çarkına kendi çocuklarını da eklemek için üresin.

Değeri yok insanın, adı var. İnsan, bir can, bir nefes... Doğar, yaşar ve ölür. Bu kadar basit. Başka da bir açıklaması yok.

Acımız büyük ama utancımız daha da büyük!

Bir insan ölür, bir aile karanlığa gömülür.

Soma'da hayatını kaybedenlerin ardından döktüğüm göz yaşlarıma dualarımı da ekledim. İnancım var veya yok... Sadece bir yerlerde bu adaletsizliğin bir gün son bulmasını diliyorum. Yeryüzünde adaleti göremedim ama adaletin var olmasını diliyorum. Onca insanın hayatının hesabını bu dünyada soramasak da bir yerlerde bunun hesabının sorulacağına inanmak istiyorum. Adaletsiz bir dünyada yaşamak çok can yakıcı çünkü...

Hiç yorum yok :