24 Eylül 2013 Salı

Dabbe 2, İnançlarla Gelen Korku...


Ne başı belli ne kıçı belli bir film. 
Kurgu deseniz kurgu yok. 
Olay örgüsü deseniz olay örgüsü yok. 
Car car bağıran insanlar ve rezalet oyunculuklar söz konusu. 
Ne geliyor, niye geliyor, ne oluyor, neden bunlar oluyor demeye kalmadan da zaten film bitiyor ve merakınızla baş başa kalıyorsunuz. 
Sanırım izlediğim en vasat cinli filmdi. 

Ayrıca bazı yerlerdeki duvar sahnelerinde kullanılan duvarın kafa şeklini alması da çalıntı... 
Sahneleri eski korku filmlerden araklamışlar araklamışlar, ortaya karışık yapmışlar.
Film diye bize kakaklamışlar....



Bende büyük hayal kırıklığı yarattı film.
Üzüldüm açıkçası.

Neden üzüldüğüme gelecek olursak da Hasan Karacadağ'dan böyle kötü bir yapım beklemiyor oluşum...
Sanırım bu film yüzünden Hasan Karacadağ'ın bendeki izlenimi büyük bir darbe aldı...

İnançlı bir çok insanın normalde oldukça fazla etkisinde kalacağı bir olay örüntüsünü bu kadar sığ bir şekilde ele almaları üzücü. 

Yoğun olarak korku filmi izleyen biri olarak sadece cinli korku filmlerde korktuğumu da belirtmek istiyorum ki bu film zerre korkutmadığı gibi cinli filmlere olan ilgimi de yerle yeksan etti.

Ayrıca filmdeki makyajlar oldukça kötü.
Film tek bir odada geçiyor neredeyse ve buna bağlı olarak biraz da olsa ışıklandırmanın iyi olmasını bekliyor insan ama ışıklandırma hem kötü hem de tasarım berbat.

Hayal kırıklığı yaşamak istemiyorsanız, izlemeyin, izletmeyin.

Hiç yorum yok :