19 Temmuz 2013 Cuma

Eğitim Sistemizede


Üniversite sınavına gireceğim sene ne olduysa sistem tepetaklak edildi ve normalde sadece öss mantığıyla liseden mezun olanların hayatı karardı. Lisede türev integral görmeyen, organik kimyanın yanından gece geçen, fizikte bir çok konuyu dahi ismen bilmeyen kişiler ÖSYM sayesinde dersanelerin yolunda kendini heba etti.

Neyse sistem değişti falan türevi integrali de dersanede az buçuk öğrenip üniversiteye kapağı attım. Yıl 2006. Kimse ama kimse fen fakültelerinden mezun olduğumda işsiz kalacağımı, duvarların üzerime üzerime geleceğini söylemedi.

Kol gibi bölümden mezun oldum mu oldum? Hem de iyi bir ortalamayla. Neyse mezun oldum ya bulunur elbet bir iş dedim. Ben yine gönlümü ferah tuttum. Nasılsa agno iyiydi. Yüksek yaparım hayallerindeydim. Düz lise öğrencisisin sen dil yok, dil dediler. İngilizce bilmeyene üniversite kapısı kapalı dediler. Yol yine göründü dersanelere... Oldu mu? Valla da billa da olmadı. Fakirsen bir çok şeye 1-0 yenik başlıyorsun.

Neyse hadi ücretli  öğretmenlik yaparım, azcık cebim para görür, bir yandan da formasyon alırım kpss ile de atanırım hayallerindeyim.

Koca bir sene ha geçti, ha geçiyor derken. Şaaaaak diye ÖSYM'den bir darbe daha: "ALAN SINAVI" 

İnsan bu kadar mı bahtsız olur, insan bu kadar mı şanssız olur demeyin. Oluyor.

Neyse yine yol gözüktü dersanelere. Bastırdık parası neyse aldık dersimizi falan. Bir yandan da harıl harıl ders çalışıyorum ki verdiğim paranın hakkını misli misli alayım. Kaz gelecek yerden tavuk esirgemedik, asosyal mi olmayacağız ayol!

Geldi çattı KPSS günü. Birinci oturup kırdı geçirdi. Soktu çıkardı. Dedim aha kazık göte girdi. Haklıymışım. Kazık misli misli girmiş götüme.

Neyse ilk oturum sonra erdi. İkinci oturum başladı. Aha dedim bunda şanslıyım. Çat çat çat çözdüm soruları çıktım sınavdan. Hiç olmazsa ikinci oturum birazcık da olsa yüzümü güldürmüştü. Umudum vardı. Hem umudum vardı hem de bir hafta sonrasında kol gibi alan sınavım vardı.

Koca bir haftayı başımı kitaplardan kaldırmadan geçirdim. Dört senede aldığım dersleri yaladım yuttum. Hap niyetine indirdim beynime. Ne oldu? İşe yaradı mı? Hayır yaramadı. Dedim ya bende bi gudubetlik var. Şans yok!

Alan sınavında ömrümce hiç almadığım derslerden soru geldi. İstatistik ne ola ki demeden 75 dakşkanın sonunda geldim. 

Yüzümde yamuk bir ifade paşa paşa çıktım sınavın olduğu okuldan.

Şu dakikadan sonra da tövbeli gibi bir şeyim KPSS için... 

Kendi alanımda kalmak istiyorum, kalamıyorum. Başka alandan iş bulayım diyorum, bulamıyorum. Ne demeye okudum ki? 

Onca emeğim, onca uğraşım heba oldu gitti! Olan gençliğime oldu. 

1 yorum :

Oyuncakçı Adam dedi ki...

Bu ülkede yaşamak zordur , özellikle de paran yoksa. Bir yerlerde dayın olacak ki sırtın yere gelmesin