Ailevi mevzuları blogda yazmayı istemiyorum. Niye istemediğime gelincede geçmişe dönüp baktığımda hatırlamak isteyeceğim türden şeyler değil yazdıklarım ama yazmadan da duramıyorum anlatacak kimsem yok.
Aslında anlatabilirim herkese ama kol kırılır yen içinde kalır der büyükler öyle bir durumu kim anlarki... Babam dışarıdan bakıldığında evine bağlı, saygılı, sevgi dolu bir ebeveyn ama içerde hiçte öyle değil.
Harçların yatma mevsimi geldi... Bu hafta kardeşimin okul harcı da benim okul harcım da yatırılacak. Ben ikinci öğretimim, kardeşim örgünde okuyor. Bir hesap yaptım mı ikimizin toplamda harç parası 800tlyi buluyor. (bu ücret harç değil resmen soygun orası ayrı konu ya neyse) Bu da aileme büyük bir külfet. Bir kaç harcımı kendim yatırmış olsam da hepsini tek başıma karşılayacak durumum yok bu yüzden babamın önünde böyle zamanlarda boynum kıldan ince.
Ama gel görki babam yine yaptı yapacağını. Her zamanki gibi harç yatırma mevsimini kavgalı başlattık. Yine kapılar kilitlendi bol küfürler edildi 'sizi okutanda kabahat, .mına koduklarımın .rospuları, okucanız da ne olcanız başıma, sizi büyüten de kabahat, gelmişini geçmişini .iktiklerim, elde yok avuçta yok girin bir işe çalışın sülükler, asalaklar...' diye uzayıp giden cümleler kuruldu. En son darbeyi de 'nahh yatırırım harcınızı'.
Düşünüyorum da bu lafları hakedecek ne yapıyoruz? Okumak suç mu? Bizi çalıştırmayan yine o. İş bulmak için evden kaçarak çıktığımı hatırlıyorum gecesine yediğim dayağı...
Eve beş dakika geç geldiğimde yediğim zılgıtlar aklımda yer etti... Gecenin bir yarısında yaşıtlarımın aksine 'babaaaa beni duraktan al' diye ağlamak yerine eve tek başıma gelebiliyorum... Onun aklınaysa kimle fingirdedim de beni eve bıraktı da ben o görmesin diye onu çağırmamışım düşünceleri üşüşüyor. Çağırdığımdaysa ben hastayım ben yaşlandım seni bir de duraktan alıp eve mi getireceğim kazık kadar karı oldun kendin gel nakaratları...
Çok canım sıkkın... Dudaklarımı kemirip duruyorum bir de uçuk var her yerinde kanayıp duruyor. Yine kendime yapıyorum. Kendimi yıpratıyorum. Elden ne gelir... Okuyup mezun olmaktan başka...
